เรื่องนี้เกิดเมื่อปลายเดือนก่อน ปกติเป็นคนไม่แพ้สิ่งใด มีแพ้อากาศบ้างตามสมัยนิยม เพราะคนกรุงก็มักจะนิยมเป็นกัน
จนมาวันหนึ่งได้รับเชิญจากบ้านกุ้งให้ไปรับประทานกุ้งยักษ์ พิกัด 4 ตัวโล เห็นจะขัดไม่ได้ (เห็นแก่กินจริงๆ) กุ้งย่างขนาดใหญ่ยักษ์ถูกลำเลียงมาให้เราค่อยๆเล็มตั้งแต่หัวจดหางอย่างมีความสุข
อิ่มแล้วก็กลับบ้าน ก่อนกลับยังขอฝากซื้อเผื่อด้วยถ้ามีมาอีกเพราะมันถูกจริงๆ
และแล้ว…. ตี 5 ของคืนนั้น
เริ่มจากปวดท้องอย่างแรง เข้าห้องน้ำพักใหญ่ พอทุเลาอาการ แต่พอออกมาจากห้องน้ำมานั่งพัก เอ๊ะทำไมมันคันๆวะ ก้มลงไปดู โอ้โฮเฮะ โป๊ะเชะเลย
ผื่นครับ มันเป็นปื้นๆ ป้านๆแดงๆ เซ็งเป็ด ตรูแพ้กุ้งอาหารโปรด โชคดีที่ตอนนั้นแม่ลงมาพอดี และที่บ้านน้องแพ้กุ้งอยู่แล้ว เลยได้ยาทามาบำบัดอาการคัน ซัดยาแก้แพ้1เม็ดนอนทันที
แล้วงี้….ก็อดกินกุ้งแสนอร่อยแล้วดิ
ปล. เล่าให้กุ้งฟัง กุ้งบอกว่า พี่ก็แพ้กุ้งมาตลอดอยู่แล้วนี่
อ่ะจ๊ะ สำหรับกุ้งพี่ยอมทุกอย่างแหละจ๊ะ >

วันนี้ได้รูปมาใหม่ น้องกุ้งน่ารักมากมาย จัดแจง sync ใส่ iphone แล้วเซ็ทเป็น wallpaper ซะเลย 555 ><*
ก่อนเข้านอนก็จัดการลองเทสการโพสรูปด้วย iphone ผ่านทาง app ของ wordpress ดูซะหน่อย โอ๊ววว แจ่มเลย
อย่างนี้เราก็สามารถเขียน blog โพสรูปใส่จากที่ไหนก็ได้สินะ เจ๋งเป็นบ้าเลย (เว่อไปปะเนี้ย)
ยิ่งใช้ก็ยิ่งรัก iphone เนี้ย
ว่าแต่จัดวางรูปยังไงเนี้ย เพราะโพสแล้วรูปจะมาอยู่ข้างล่างเลยแฮะ อยากให้อยู่ด้านบนอ่ะ…

สัปดาห์ที่ผ่านมา งานเข้าเป็นระลอกๆ
มากจนรู้สึกว่าทำไมมันมากมากเยี่ยงนี้ ทำจะไม่ทันแล้วนะเนี้ย !!!!
แต่อีกมุมนึงก็ทำให้รู้สึกกระฉับกระเฉงขึ้นมามากแบบที่ไม่ได้เป็นมานานแสนนาน ^^
ช่วงนี้เตรียมทำบ้านใหม่ ซ่อมแซมให้สวยงามตามกำลังทรัพย์ที่มี ต้องหาช่าง เลือกกระเบื้อง เช็คราคา หาปูนวุ่นวายไปหมด แต่สนุกเพลิดเพลินพอคลายเหงาได้บ้่าง
ซ่อมบ้านใช้เงินเยอะ อยากมีรายได้เพิ่มบ้างจัง
ปล. คิดถึงกุ้งมากมาย